Opkomstdag 20 mei

Afgelopen zondag hadden we weer repetitie in de Isabel kazerne. Mijn verslag staat dit keer ook op de Site van het TKOS. Hieronder te lezen. Ga voor dit blog geen aparte schrijven.

Opkomstdag 20-05-2012

Pierre is tot eind deze maand met vakantie. Niet ver van Vught, dus hij kwam toch naar de repetitie, al was het in zijn vakantie kloffie. Top! Wie offert zijn vakantie nu op voor het TKOS? Hij vroeg mij of ik deze keer verslag kon schrijven over de maandelijkse opkomstdag van ons korps. Dat wil ik best doen, maar dan vanuit mijn standpunt. Dat vond Pierre prima, dus hier komt ie…

Vanmorgen, toen ik in mijn uppie naar Vught ree, regende het een beetje, maar voordat ik bij de Isabel kazerne arriveerde was het al droog en drong de zon al door. Na een bakje thee, dat verdacht veel naar koffie smaakte, verzamelde we ons in de theaterzaal. Voordat we met de muziek begonnen had Chris het een en ander te melden. Hij vroeg ons beter te reageren op de mails die Wim ons stuurt. Hij verzocht ons ook de mails en vooral de datums van geplande optredens beter te lezen en door te geven of je wel of niet kan. Ook vroeg hij ons om de nieuwsbrief op de site goed te lezen. Daar staat ook een hoop informatie in die we moeten weten… Eerlijk gezet heb ik de nieuwsbrief op de site nog nooit gelezen, maar ook ik beloof mijn leven te beteren… Over ons laatste optreden in Vught raakte sommige niet uitgesproken, toen dat ter spraken kwam. Ik was er zelf niet bij, dus kon er niet over mee praten. De gene die er wel waren, vonden dat ze veel te veel moesten lopen en dat zonder eten of drinken! Ook zou de bezetting niet optimaal zijn geweest met als klapper; ‘geen bassen’!! Hierna werd het een ‘welles nietes’ spelletje wat gelukkig door één van ons werd afgekapt, zodat de repetitie, waarvoor we gekomen waren, eindelijk kon beginnen. Het was inmiddels al over half elf.

De repetitie begon met “Graf Waldersee”, of was het nou “Van Heutz-mars”? Ik weet het niet meer, maar onze dirigent werd niet blij van de klanken die we lieten horen… Het klonk een beetje vals, zelfs na het afstemmen… Verkeerde noten? Misschien heeft onze dirigent gelijk en is het toch verstandig om thuis wat meer te oefenen. Vooral voor de mensen die nergens anders blazen dan bij het TKOS. Met eens per maand repetitie red je het echt niet, of we komen geen steek verder. Het zou toch leuk zijn als we interessantere muziek konden spelen dan ‘swinging on the street’ en Californian Beach’. Nummers als ‘Graf Waldersee’, “Van Heutz-mars’ en Limburgse Jagersmars’, hebben echt meer zelfstudie nodig. Onze dirigent liet ook weten dat hij, en hij niet alleen, het er niet mee eens is, dat zomaar iedereen lid van het korps kan worden. Aspirant leden moeten echt een beetje meer kennis hebben dan een half jaartje muziekles. Na drie repetitie kunnen zij en met hulp van de dirigent, beslissen of ze de muziek, die wij willen spelen, aan kunnen of niet…

Na een korte pauze, gingen we weer verder met repeteren. Een aantal marsen werden goed doorgelicht. De bezetting was trouwens niet ideaal. Naast een behoorlijke groep trompetten, een flinke rij schuiven, drie Baritons, twee bassen zat maarliefst één sax!! Arme ik… Maar ik heb me goed staande gehouden, al zeg ik het zelf.

Tijdens de lunch kregen we broodjes met ham, kaas en een lekker kroketje!!! Een tweede bakje thee nam ik maar niet, dat zou de smaak van mijn kroketje wel eens aan kunnen tasten. Gelukkig waren er ook blikjes Cola Light.

Nu dit hapje en drankje werden we buiten verwacht, voor appel. Met Baret, zonder muziek, liepen we over de parkeerplaats heen en weer… Een goede oefening voor het halt houden, recht of links omkeert. Dat ging best aardig, al begreep ik af en toe niet wat de commandant bedoelde. “Rechtsaaacchegtd” is dat nu rechtsom of rechtsomkeert? En linksooofphgty kon ik ook niet helemaal volgen. Het ging dus wel eens fout. Goed dat we dit even oefende, al had ik dit liever meteen met muziek willen doen. Jaap was er niet, misschien was dat wel de reden…

Na het buiten geloop speelde we nog een paar deuntjes binnen. De trommelaars waren inmiddels aangeschoven, zodat we de aanzet van de muziek konden oefenen. Dat ging, volgens mij, al veel beter dan de vorige keer. De helft begreep toen niet wanneer ie moest beginnen.

Even na twee uur reed ik weer in mijn uppie huiswaarts…

Belangrijke punten van deze repetitie:

·         Lees je mail goed en geef zo snel mogelijk door of je er bent, ja of nee. (dit geld voor repetities en optredens)

·         Meer thuis repeteren, zodat we tijdens de repetitie alleen het samen spelen hoeven te oefenen!

·         Nieuwe leden zijn welkom, maar met echte beginners kunnen we niet zoveel mee.

Zo, dit was het dan, volgende keer weer verslag van Pierre.


Meer foto's van deze dag vind je hier.

Groetjes,

Karin Gottlieb

21 en 22 april

Eindelijk even tijd om mijn blog bij te werken. Ik kan mijn 'fans' niet blijven teleurstellen...

Op zaterdag 21 april bezochte we met het TKOS voor de tweede keer de Veteranen dag in Zwijndrecht. We moesten ons al vroeg verzamelen bij het gemeentehuis van Hendrik ido Ambacht, waar we een kopje koffie met koekje kregen aangeboden. De kersverse burgemeester van die plaats was er ook en gaf ons beleeft een handje... Toen we allemaal present waren mochten we ons neder zette in speciaal geregelde militaire voertuigen, die ons naar Zwijndrecht brachten. Super comfortabel en zeker niet te warm kwamen we op de plaats van bestemming. De chauffeur reed echt niet te hard en de rem werd bij iedere bocht behendig en gecontroleerd in gedrukt.

Opgesteld in rijen van vier, liepen we vervolgens al blazend naar het gemeentehuis van Zwijndrecht. We werden even opgeschrikt door een naderende ambulance, die ons met loeiende sirene via het fietspad passeerde. Bij het gemeentehuis aangekomen stonden de veteranen en ander 'belangrijk' volk ons op te wachten. Na een toespraak, het Wilhelmus, een coraal en een verfrissende regenbui mochten we naar binnen. Daar kregen we een lekkere bak koffie (die schrijf ik wel, maar ik lust helemaal geen koffie) ... of thee (ja, heerlijk) met een petitfourtje in alle kleuren. In de rechter zaal zaten de genodigde, de veteranen en andere gasten. In de linker zaal zaten wij.  Via een grote luidspreker konden wij, of we nu wilde of niet, alles volgen wat er in de rechter zaal gebeurde. Met het gevolg dat we elkaar amper konden verstaan...

Na een heerlijk Indisch buffet, mochten we ons met volle buikjes weer opstellen in rijen van vier. De reis ging dit keer richting winkelcentrum "Walburg". Jaap lijden ons vakkundig dwars door het winkelcentrum, wat soms een beetje passen en meten was, zeker als je ineens tegen een doodlopende weg botst. Draaien in een veel te smalle weg met reclameborden is een hele klus. Ook dat brachten we goed af, er vielen geen gewonden. De muziek klank behoorlijk hard door het winkelcentrum, iedereen moet ons gehoord hebben! Ik zag sommige mensen, voornamelijk kiene kinderen, hun oren dicht houden? Niet mooi?

Na dit muzikale optreden liepen we weer terug naar het gemeentehuis waar de militaire voertuigen ons weer op stonden te wachten. Instappen en terug naar Hendrik ido Ambacht. De terugreis verliet weer net zo comfortabel als de heenreis. De rotonde werd misschien iets te scherp ingezet en na een rem poging konden er ineens 10 mensen meer in onze wagen, kwamen we toch enigszins gebroken aan... 

Over het algemeen vond ik dat we ons best hebben gedaan. Het klonk niet altijd even zuiver en misschien ging het in het winkelcentrum echt wel te hard, maar een gezellige dag was het zeker.

De dag hierna, zondag 22 april, mochten we weer aantreden. Dit keer in ons eigen clubgebouw "De Isabel" kazerne. We bestaan 10 jaar, en dat hebben we gevierd met een openbare repetitie. Tot 12 uur duurde deze dag voor ons. Na het eten moesten verschillende muzikanten al weg. De delegatie uit Boxtel vertrok ook na het eten. Mijn zoon Jaap werd die dag 18, dus dat kwam mij eigenlijk wel goed uit.

Zo dit was het dan wel weer... gauw terug naar andere zaken. Morgen fotograferen tijdens een lindjes huldiging in Tilburg.

Voor foto's van Zwijndrecht, klik hier.
Voor een filmpje, klik hier.
Voor nog een filmpje, klik hier. (tijdens dit filmpje zien je ons wel, maar hoor je ons niet. Vonden de makers waarschijnlijk beter...)

Druk weekeind

Alweer een tijdje niets geschreven.
Dat ga ik goed maken na dit weekeind.

Zaterdag gaan we met het TKOS naar Zwijndrecht en zondag is ons 10 jarig bestaan aan de beurt.
De druk en muzikaal weekeind dus! We zijn er klaar voor...

Groetjes, Karin

Opkomstdag 5 februari

Met min negen en een half klein nulletje C, vertrok ik vanmorgen in mijn eentje naar Vught. Irma en Paul waren verhinderd vandaag. Voorbereidingen tegen de kou had ik getroffen; thermo broek onder mijn legerbroek, handschoenen, twee paar sokken in mijn kistjes (ruimte genoeg) en wolle sjaal, kon ik de kou wel aan. Dat was wel nodig, want het was echt niet te warm in de Isabel Kazerne.

Na een bakkie thee om te ontdooien begonnen we te blazen. Een aantal nieuwelingen bliezen een gezellig nootje mee. Maar liefst vijf schuiven hadden zicht vandaag opgesteld!! En nog bliezen ze met te weinig "body" volgens Jos... Pfff, belachelijk...
Op alt sax blies een oud-lid mee, oud-lid Sjef kwam kijken (en bekkerde nog even mee) en bij de bassen zagen we een nieuw gezicht. Altijd leuk een paar extra muzikanten. Hopelijk komen ze ook terug de volgende keer... :-) Denk het wel, we zijn toch heel aardig tegen ze geweest???

De instrumenten stemmen ging niet geweldig, niet warm te krijgen. Toch klonk het best wel aardig, op een piepje rechts van mij na... Na een warm bakkie bliezen we nog een paar nummers en rond 12 uur deden we ons te goed aan een broodje hamburger mét satésaus. Ik vind het nog steeds een vreemde combi, maar om warm te blijven is alles welkom. Na de lunch gingen we weer verder met waar we voor gekomen waren: blazen... Even maar, want we werden buiten verwacht voor het appél. En Jaap had ons net belooft dat we niet naar buiten hoefde... Maarja de oppersmurf van het exercitie peloton dacht er anders over. Echte soldaten zijn geen watjes... Brrrr... koud hoor. Een voordeeltje; met de voeten in de sneeuw draaide het wel makkelijk rechts of links om.

Toen iedereen koud genoeg was, mochten we weer naar binnen. Net op tijd, onderkoeling lag al op de loer.   Het temperatuur verschil was niet zo groot, binnen en buiten, maar als je van buiten naar binnen kwam, was dat toch wel weer lekker...

Hierna gingen binnen de stoeltjes aan de kant voor een gezellige polonaise!!! Nee, helaas... opstellen in rijen van vier. De zaal is net groot genoeg om er wat stok commando's in te oefenen. Jaap deed zijn best om ons weer op de commando's te wijzen. Met behulp van de grote trom en de bekkens (die echt wel aan vervangen toe zijn) zijn we weer wat wijzer geworden. Hopelijk kan iedereen onthouden wat ons geleerd wordt en lopen we straks keurig in het gareel. Gaat vast wel lukken, denk ik...

Iets voor drieën pakte we ons boeltje in en reed ik terug naar Boxtel.
Volgende maand is het hopelijk wat warmer.

Voor meer foto's: klik hier.
(de foto's zijn van Pierre Martijn)

Repetitie 8 januari

23-10-2011

Een aantal maanden niet op dit blog geschreven. Reden: Verschillende... Als eerste, te weinig tijd. Tja, soms heeft een mens andere dingen te doen dan verhalen schrijven die bijna niemand leest. Andere reden: Er is de laatste tijd een hoop gebeurt bij het korps waar ik geen woorden voor heb. Ik ga er ook geen verslag van doen... Ik probeer vanaf deze maand weer maandelijks verslag te doen over de Boxtelse leden van het korps en wat mijn bevindingen zijn. 

Sinds twee maanden staat Jos voor de blazers en Jaap voor de trommelaars. Jaap is ook onze nieuwe Tambour-maître. Altijd leuk en handig zo'n stokzwaaier voorop, die de boel een beetje bij elkaar probeert te houden. Lukt hem aardig, moet ik zeggen. Gezien het nieuwe jaar net is begonnen schudden we elkaar eerst de hand met de beste wensen voor het nieuwe jaar.

20-11-2011

Nadat we binnen een aantal nummers hadden door genomen was het al koffie en eet pauze. Jos genoot van een wel verdiende vakantie, dus Jaap nam waar. Jammer genoeg had hij geen enkele directie partij en dan is het best lastig te dirigeren. Toch kwamen we er wonder wel doorheen. Na de lunch, erwtensoep met broodje worst. Echte winterkost terwijl we nog geen echt winter weer hebben gehad. Het smaakte prima, al vonden we de soep een beetje raar ruiken. Als we ziek worden dan weten we waaraan het kan liggen...

Na den eet, gingen we buiten spelen. Zonder muziek, met instrument, zonder harpje, met boekje, zonder muziek, dat was even niet duidelijk, maar toch stond iedereen plotseling met boekje, met harpje én met instrument buiten in de houding! Jaja... Dat had even wat in.
Even wat muziek gemaakt en geoefend met de Tambour-stok. Jammer dat we die achterin niet zagen. We reageerde dus een beetje laat, wat weer niet de bedoeling was natuurlijk. We liepen ook in rijen van drie i.p.v. vier. Zo wordt de stoet langer en zien de kleintjes die achteraan lopen de stok niet meer.

8-1-2012

Na dit geblaas gingen we weer naar binnen om ons instrument weg te leggen, om daarna weer naar buiten te gaan en wat oefeningen te doen met het exercitie peloton. Dat ging best goed, al zeg ik het zelf. Ze hadden wel stevig de pas er in, dat weer problemen opleverde voor diegene onder ons, die niet over al te langen benen beschikken...  En als ze ons dan ook nog laten huppelen... tja, probeer dan nog maar eens serieus te blijven. Ook leuk; de kinderen van het asielzoekerscentrum vonden het allemaal prachtig en liepen keurig achter ons aan.

Helaas moest de delegatie uit Boxtel om kwart voor twee weg. Wat er daarna gebeurde kan ik u niet vertellen. Om twee uur zetten Paul en Irma keurig voor de deur af in Boxtel. Het was weer leuk, volgende keer zijn we er weer.

Nog even een melding; Wil, die heel even de delegatie uit Boxtel kwam versterken heeft besloten toch maar geen lid van ons korps te worden... Jammer, Boxtel blijft met drie personen over. Dit is al een hele tijd zo, maar ik had het hier nog niet gemeld.

Foto's van vandaag vind je hier. 
Foto's van 18 dec 2011 vind je hier.
Foto's van 20 nov 2011 zijn hier te zien.
En foto's van 23 okt zijn hier te bewonderen.
Ook zijn er nog foto's van 11 okt te zien, klik hier.
Alle foto's zijn gemaakt door Raymond Kreuger en Pierre Martijn. 

Opkomstdag 11 sept

Een week na ons Frankrijk avontuur, mochten we alweer in vol ornaat aantreden op de Isabel Kazerne. De repetitie van 18 sept was i.v.m. de Open Monumenten dag een week vervroegt.

Terwijl Irma en Paul genoten van een weekendje Duitsland, was ik keurig om half 10 aanwezig. Eerst maar eens een bakje thee. Buiten opgedronken want het was heerlijk weer.

We waren met een behoorlijke bezetting én met een paar nieuwe. Dat is altijd leuk! Zeker als ze ook nog een aardig stukje muziek mee kunnen blazen...

Roland had voor ons een show bedacht op het nummer Adalita, het leek heel simpel, maar dat viel in de praktijk behoorlijk tegen. Wat dan weer wel lachwekkende momenten opleverde! Na 150x oefenen begon het eindelijk ergens op te lijken... Nog lang niet vlekkeloos, maar daar oefenen we de volgende keer wel weer mee. Ben benieuwd of iedereen het showtje kan onthouden...

Het eten was weer goed verzorgd en na het eten speelde we nog een paar nummers op de parkeerplaats. Er was inmiddels aardig wat publiek!

Hoogtepunt van deze dag: Roland heeft een nieuwe Tamboer-Maître stok gekregen! Een hele mooie nog wel. Glimmend en hopelijk goed zichtbaar voor iedereen!!

Souchez Frankrijk

Het was een vermoeiend, maar beren gezellig weekeind in Frankrijk!!

Al heel vroeg in de ochtend, half 7, kwamen Irma en Paul mij halen om naar de Isabel kazerne te gaan. Om 7 uur zou daar de bus vertrekken naar Frankrijk. Het is vanuit Boxtel nog geen kwartier rijden, zeker nu met die nieuwe weg, dus we waren ruim op tijd. Johan Had de koffie en thee al klaar staan en die smaakte prima op de vroege ochtend. We waren niet de eerste die op de kazerne aanwezig waren. Leuk gezicht, een hele groep mensen die je anders alleen in uniform ziet. In gewone kleding ziet ze er toch anders uit... Na de koffie en thee, kwam de bus aanrijden. Het was even passen en meten maar gelukkig kon alle bagage en alle instrumenten in het busruim.

Rond half 8 vertrok de bus richting Frankrijk. Onderweg, ergens in België maakte we een korte pitstop voor een plasje, een hapje en een drankje. Daarna ging de reis verder en stopte we na enkele uren voor ons hotel in Souchez. Daar aangekomen moesten we ons omkleden om zo snel mogelijk weer in de bus te stappen voor de lunch en ons eerste optreden. Nog niet iedereen had een kamer, dus dat omkleden moest in de gang of bij andere, die wel een kamer hadden gebeuren. En zo gebeurde het dat Hein zich stond te verkleden omringt door alle vrouwelijke leden van ons korps...

Snel de bus weer in die ons naar een grote zaal bracht waar we heerlijk mochten eten. Het smaakte ons prima, ook de wijn en zelfs het water... Het was inmiddels bloedje heet geworden. Tjonge wat kan een mens zweten. De één nog meer dan de ander en dan zijn die flessen water erg welkom!!

Na het eten dracht de bus ons naar Béthube voor ons eerste optreden. Het optreden was op een plein wat vol stond met militairen voertuigen en mensen in kleding uit de tijd van de bevrijding. Het zag er prachtig uit. De muziek werd zeer gewaardeerd, maar ik was toch blij dat we klaar waren en de jas weer uit kon...

Weer terug naar de bus, die ons naar het volgende optreden dracht. Nu in Lens, dacht ik. Op een heel groot plein. Pal in de zon!! Het was even afzien, maar ook hier kregen we veel waardering. Na dit optreden waren we "klaar" voor deze eerste dag. Na een drankje op het plein gingen we weer terug de bus in. Weer eten... weer warm, weer wijn en water en niet te vergeten stokbrood. Echt honger had ik niet, maar het smaakte prima. Daarna weer de bus in, die ons dit keer afzetten bij een andere hotel waar we nog wat wilde drinken. De jonge man die daar werkte stond maar alleen en was een grote groep mensen zichtbaar niet gewend. Toch hielp hij iedereen aan een drankje en binnen de kortste keren was alles op wat maar een beetje op bier leek... Inmiddels was het enorm gaan onweren en gaan regenen. Tjonge wat ging het tekeer.

Na een tijdje gingen we toch maar terug naar ons hotel. Het was al laat geworden en de lange dag begon te tellen. Zeker bij de mensen die veel verder van de kazerne wonen was het zeer vroeg opstaan deze ochtend. De meeste gingen daarom ook braaf slapen... De meeste ja, ik ook, maar er ging ook nog een groepje de stad in opzoek naar nog meer bier... die vonden ze volgens mij niet, maar kwamen wel bij een Mc Donald's en via de McDrive zijn ze aan de hamburgers geslagen.

Na een korte nachtrust, de wekker van Jolanda, mijn kamergenoot, liep om 7 uur af. Het leek GV de eerste maandag van de maand wel... Pfoe, dan ben je toch wel wakker. Jolanda vloog haar bed uit. "Ik ga even kijken af er beneden al mensen zijn". Jaja, roken zal ze bedoelen...

Na 10 min bijkomen van het luchtalarm ging ik er ook maar uit. Even douchen, aankleden en hup naar beneden waar een ontbijt voor ons klaar stond.

Na wat oponthoud: onze begeleider kwam niet opdagen. Hij zou de avond ervoor zijn gaan spookrijder en was in verwarde toestand opgenomen in een ziekenhuis... Na wat belletjes kwam gelukkig alles goed en kwamen we na wat vertraging op de plek van bestemming.

We liepen mee in een parade van een groot aantal legervoertuigen, van kleine motoren tot enorme tanks denderde door de straten. Om de zoveel voertuigen lieten ze een muziekgroep invoegen. Wij dus ook, was geweldig om mee te maken!!

Na dit optreden vertrokken we weer met de bus naar de eetzaal, waar we weer lekker te eten kregen. Ook de wijn en het water stonden weer klaar... Om drie uur zouden we naar een grote sportzaal lopen om daar een binnen optreden te verzorgen, maar dat werd een uur later. Tussen de parade en dit optreden zaten toch wel een aantal uren. En wat doe je dan; een beetje rond hangen, praten met iedereen, en vooral wachten... Zo kom je wel het een en ander te weet hoor. Ik denk dat 80% rookt van de club, veel mannen zijn gescheiden of liggen in scheiding, sommige zijn al met hun tweede, of zelfs met hun derde vrouw bezig... haha, dan ben ik maar wat saai. Ben al meer dat 20 jaar getrouwd met mijn eerste echtgenoot, rook niet, drink nauwelijks en mijn werk is ook niet echt interessant.

Maar goed, verder met het weekeind: We liepen dus rond vier uur naar een grote gymzaal voor ons binnen optreden. Buiten voor de deur hebben we een poosje staan wachten, een ander korps was nog bezig. Buiten begon het te regenen, maar we konden ons gelukkig drooghouden onder een paar grote bomen. Toen we aan de beurt waren liepen we keurig naar binnen. Onze muziek ging goed en het publiek vond het geweldig. Wat wil je nog meer. Dit laatste optreden was verre weg ons beste optreden !! Na deze klanken krijgen we nog wat te drinken in een zaaltje in de buurt en daarna liepen we terug naar de eetzaal waar de bus nog stond. Intrumenten inpakken en wegwezen. Eerst nog even terug naar het hotel. Er was er één zijn schoenen vergeten en de auto van Jos stond daar. We kregen nog stokbrood en wijn mee en onze terugreis kon beginnen. Niet lang na het starten van de motor vielen de eerste stompers al in slaap... Wat zijn ze lief hé, als ze slapen... Onderweg nog even gestopt voor het strekken van de beetjes en het eten van een ijsje voor we rond 10 uur 's avond aankomen bij de Kazerne in Vught.

Ik denk dat we terug kunnen kijken naar een zeer geslaagd weekeind, die we muzikaal ook goed hebben gevuld, maar dat meeste tijd ging op aan wachten, busrijden, eten en nog eens wachten! Wat niet negatief bedoelt is, het was voornamelijk een heel gezellig weekeind. Ik heb genoten! Volgend jaar weer!!

Voor foto's klik hier en daar.

En voor de film klik hier.